___________________________________________________________________________
با ترجمهای خطا، تو را فهمیدیم
1
حیف است به گوش ما اذانت نرسد
توحیدِ صدای مهربانت نرسد
از خاک تو را به آسمان ها بردیم
تا دست کسی به آستانت نرسد!
2
بعد از تو، صلابتِ اذان ها افتاد
اسلامِ خرافه، بر زبان ها افتاد
بعد از تو، خدا، خدای تکفیری شد
اسلام به دست طالبان ها افتاد
3
بعد از تو، زمان، زمانه ای دیگر شد
اسلامِ علی، دوباره بی یاور شد
شد دین خدا به کام تکفیری ها
احوال یزید، بهتر و بهتر شد!
4
بعد از تو، تبسم اذان شد کوتاه
آواز پَرِ فرشتگان شد کوتاه
بعد از تو خدا کتاب ایمان را بست
دستان زمین، ز آسمان شد کوتاه
5
با ترجمه ای خطا، تو را فهمیدیم
در بطن خرافه ها، تو را فهمیدیم
گفتیم «حسین» و شیعه شب ماندیم
ای آینه ی خدا، تو را فهمیدیم...؟!
6
در سینه چراغ عشق را روشن کن
تنپوش بلوغ نور را بر تن کن
با اشک بشوی صورت رخوت را
«نالیدن» را معبر «بالیدن» کن
7
امروز یزید، بر شما می گرید!
دَجّالِ پلید، بر شما می گرید
تو زنده ترین حماسه ای، اما حیف
هر «چشم سفید»، بر شما می گرید!
8
خون تو چکید و خوش به حال ما شد
بعد از تو؛ بساطِ روضه ها برپا شد
شد چرب سبیل نوحه ها از خونت
هر کس که رسید، ذاکر مولا شد!
9
عُمریست که در عزای تو گریانیم
در خانه و کوچه، مرثیه می خوانیم
با زخم تو همسریم، اما مولا
در فهم فضایل تو سرگردانیم!
10
ای خون حماسه در رگانِ توحید!
تنها و غریب مانده ای، بی تردید
ای کاش جهان به جای آه و آوخ
قرآن تو را به خطِ خون می فهمید
11
در راه توییم، یااباعبدالله
همراه توییم، یااباعبدالله
با لهجه نوحه های سبک غربی
خونخواه توییم، یا اباعبدالله!
12
من آمده ام به پای تو بنشینم
در خلوت رَبّنای تو بنشینم
تا پی ببرم به راز خون سُرخت
در مکتب حرف های تو بنشینم
13
با کرب و بلا، عزیز! بد تا کردیم
سرهای بُریده را تماشا کردیم
با چشم یزید، کربلا را دیدیم
این واقعه را «شکست» معنا کردیم!
14
برخیز و دوباره زخم ها را بشمار
رگ های بُریده خدا را بشمار
لب های حماسه را ببند و آن گاه
گودال و تنور و شمرها را بشمار!
15
هی زخم بزن به روح قرآن، آری
تا خون بشود ز چشم مردم جاری
خاموش بکن چراغ ها را... خاموش...
ما را چه به کار روشنی، بیداری؟!
16
خوب است هوادار مرامش باشی
تفسیرگر روح قیامش باشی
با نام حسین(ع)، مشق آزادی کن
در خون نتپید، تا غلامش باشی
17
از خاک، امام عشق، دُرّ می سازد
جان را ز بلوغ نور، پُر می سازد
معنای حسین، عزت و آزادی است
در کرب و بلا، ز شمر «حُر» می سازد
18
خوب است ز نور عشق، پُر باشی تو
یک نفسِ سلیم، همپو «حُر» باشی تو
«ارباب» مخوان امام آزادی را
او کرد قیام، تا که حُر باشی تو
19
در منقبتش، جز سخن ناب مگو
حرف و سخنی بدون آداب مگو
او اسوه احرار و امام عشق است
بر اسوه آزادگی «ارباب» مگو
20
تحریف گر خون خدا را بگذار
این شورِ حرام، این صدا را بگذار
برخیز ز «لا اله الا زینب!»
این مرثیه خوان بی خدا را بگذار
21
فریاد بزن حسین، سین و سین نیست
سنج و دُهل و علامت سنگین نیست
از بوی تجمل و تفرعن دور است
این قیمه چرب و سفره رنگین نیست
22
در فصل عطش، تبسم دریا مُرد
در جان حماسه، فطرت معنا مُرد
با کرب و بلا خرافه بازی کردیم
آن قدر که روح سرخ عاشورا مُرد
23
او آمد و شعله، شعله فریادم کرد
با جوششِ خون عشق، آبادم کرد
او آمد و کربلا به روحم بخشید
از بند یزیدِ نَفس، آزادم کرد
خبرگزاری تسنیم، سه شنبه 11 مهر 1396
https://www.tasnimnews.com/fa/news/1396/07/11/1535036/
