گاهی یه لحظه هایی تو زندگی پیش میاد،
کل خاطراتت دوره میشه
تنها بودنا ،
نامردی رفیقات،
لحظه هایی که از خودی خوردی..
این پیش زمینه باعث میشه از همه ی اتفاقات جدید بترسی...
از حرفای جدید
از ادمای جدید
از رفتارای جدید و..
تبدیل میشی به یه ادم ترسو ... الکی الکی...
بعد دلگیر میشی..
دلگیرم ...
از اینکه همیشه هیچ توقعی نداشتم از بقیه..
یعنی تو تنهایی بودم و نه که کسی بخواد همدلم بشه نه..
اصن انتظارشم نداشتم..
این بدتر از خوده تنهاییه...
یدفه امروز یادم اومد
چه شبایی که هچکس سراغ نگرفت ازم
و من از درد بغضم چنگ رو در و دیوار زدم ..
از من انتظار میره به همه ثابت کنم دوستشون دارم
ولی من همین که حس میکنم ، راضی میشم..
پر توقع بزرگ نشدم ، اینجور جاها هم کم توقعم..
نمیدونم چیشد اصلا که این حرفا رو زدم...
مهم نیس
بگذریم...
.
از این لحظه هر پستی که بیاد ، کامنتش بستس..
و فقط کامنت پست ثابت بازه...
کل خاطراتت دوره میشه
تنها بودنا ،
نامردی رفیقات،
لحظه هایی که از خودی خوردی..
این پیش زمینه باعث میشه از همه ی اتفاقات جدید بترسی...
از حرفای جدید
از ادمای جدید
از رفتارای جدید و..
تبدیل میشی به یه ادم ترسو ... الکی الکی...
بعد دلگیر میشی..
دلگیرم ...
از اینکه همیشه هیچ توقعی نداشتم از بقیه..
یعنی تو تنهایی بودم و نه که کسی بخواد همدلم بشه نه..
اصن انتظارشم نداشتم..
این بدتر از خوده تنهاییه...
یدفه امروز یادم اومد
چه شبایی که هچکس سراغ نگرفت ازم
و من از درد بغضم چنگ رو در و دیوار زدم ..
از من انتظار میره به همه ثابت کنم دوستشون دارم
ولی من همین که حس میکنم ، راضی میشم..
پر توقع بزرگ نشدم ، اینجور جاها هم کم توقعم..
نمیدونم چیشد اصلا که این حرفا رو زدم...
مهم نیس
بگذریم...
.
از این لحظه هر پستی که بیاد ، کامنتش بستس..
و فقط کامنت پست ثابت بازه...
